Güneşhanım, “güneş” ve “hanım” sözcüklerinden kurulmuş bir kız adıdır; olası anlamı “güneş gibi hanım”dır. Nişanyan Adlar, Güneş adının Nisan 1933'te önerilen Yeni Türkçe adlardan olduğunu ve önceden kişi adı olarak seyrek görüldüğünü belirtir. Nişanyan Sözlük güneş sözcüğünü Orta Türkçe küneş biçimine götürür ve onu gün sözcüğüyle ilişkilendirir. Hanım ise aynı sözlüğe göre Orta Türkçede hükümdar eşine hitap biçimiydi; han sözcüğüne birinci kişi iyelik eki eklenerek yapılmıştır, yani aslında “hanım, sultanım” demektir.
Sondaki hanım öğesi adı “Ayşe Hanım” gibi eski seslenişlere yaklaştırır; resmî yazımda ise iki parça bitişik kalır ve ad “gü-neş-ha-nım” diye tek söz olarak okunur. Kısa bir soyadıyla daha dengeli durur. Benzer isimler arasındaki Ayhanım ve Altınhanım aynı unvanı başka bir sözcükle birleştirir.