Gülüş, gündelik Türkçede gülme biçimini anlatan sözcükle aynı sesi taşır; TDK sözlüğü de adı gülme biçimi ya da gülme eylemi diye açıklar. Nişanyan Adlar ise farklı bir açıklama yapar: kayda göre Gülüş, Gül adının küçültme biçimlerinden biridir ve ancak seyrek olarak Türkçe gülmek fiilinden türemiş gibi yorumlanmış olabilir. Yani adın asıl kaynağı gülme eylemi değil, Gül adının sevgiyle söylenen kısa biçimidir. Gül ise Farsçadan alınmış ve Türkçe adlarda en yaygın kadınlık işaretidir.
Bugün ad, ilk duyulduğunda çoğu kişiye gülme eylemini çağrıştırır; kökeni bilmek iki okumayı birlikte düşünmeye yardım eder. Gü-lüş diye iki hecede söylenir ve ş ile kapanır. Benzer isimler arasındaki Gülmüş ve Gülen de gül sesiyle başlayan kısa kadın adlarıdır.