Gülter, gül ve Farsça ter sözcüklerinden kurulmuştur. Kubbealtı Lugatı'nda ter, vücuttan sızan sıvıyı anlatan Türkçe ter'den ayrı olarak Farsça bir sıfat diye geçer: ilk anlamı taze, ikincisi ıslak, yaştır. Sözlük, Fuzûlî ve Nâilî'den gül-i ter yani taze gül tamlamasını içeren dizeler aktarır. Buna göre adın anlamı “taze gül” ya da “çiyle ıslanmış gül”dür. Nişanyan Adlar ise adı Farsça sayar ve “yaban gülü” diye çevirir; iki kaynak bu noktada ayrılır.
Adın anlamı sorulduğunda Farsça taze anlamını belirtmek, Türkçe ter sözcüğüyle karışmasını önler. Kubbealtı'da aynı Farsça sözcükle kurulan ter ü tâze ve ter-dâmen gibi birleşikler de yer alır. Gülfer ve Gülzar da gül'ü Farsça bir öğeyle tamamlayan yakın adlardır; ilkinde ikinci öğe nur, ikincisinde bahçe anlamı taşır.