Gözay, göz ve ay sözcüklerinden kurulmuş görünür. Nişanyan Sözlük'e göre göz, Eski Türkçe kȫz biçiminden gelir; Orhun Yazıtları'ndaki “görür gözüm görmez gibi” sözü en eski tanıklarındandır. Sözlüğün notu ilginç bir ses ayrıntısı verir: Proto-Türkçedeki aynı ses, sözcük sonunda z, ekten önce ise r olur. Göz ile gör- fiili bu yüzden eş kökenlidir. Ay ise Eski Türkçe āy biçimiyle hem gökteki ayı hem süre birimini anlatır.
İki sözcüğün birleşiminden çıkan anlam kesin değildir; TDK Kişi Adları Sözlüğü adı gözleri parlayan kişi diye açıklar. Göktay ve Gökbay gibi ay ile biten erkek adlarıyla aynı yapıdadır. Ses bakımından Gizay'a yakın olduğu için yazımda ilk hecedeki ö'ye dikkat etmek gerekir. Ad y ile bittiği için ünlüyle başlayan eklere doğrudan bağlanır: Gözay'ı, Gözay'a.