Gafir, Arapça gufrân “affetmek” kökünden gelen gâfir sözcüğüdür ve “bağışlayan, esirgeyen” anlamına gelir. Kubbealtı Lugatı sözcüğün bu anlamda Allah için kullanıldığını belirtir ve “Allah gāfirü'z-zünubdur” örneğini verir; yani suçları affeden odur. Aynı kökten gafûr ise çok bağışlayan, çok şefkat gösteren anlamında Allah'ın güzel adlarındandır. Nişanyan Adlar Gafur adını bu anlamla, Allah'ın 99 sıfatından biri olarak kaydeder ve Abdülgafur adına işaret eder.
Gafir ile Gafur arasındaki fark derecededir: biri bağışlayan, öbürü çok bağışlayan kişiyi anlatır. Yazımda dikkat isteyen bir nokta var: Kubbealtı'da ikinci hecesi uzun okunan gafîr adlı ayrı bir sözcük de bulunur; “örten, kaplayan” demektir ve yalnız büyük kalabalığı anlatan cemm-i gafîr söyleyişinde geçer. Gafir'de uzun okunan ilk hecedir.