Firkat'ın anlamı açıktır: Arapça kökenli sözcük ayrılık demektir ve Nişanyan Adlar da adı böyle karşılar. Kubbealtı Lugatı sözcüğü firak ve hicran ile eş anlamlı olarak verir ve karşıtının visal, yani kavuşma olduğunu belirtir. Sözlükteki örnekler, sözcüğün Muallim Naci'den Abdülhak Hâmit'e uzanan şiir dilinde sevgiliden uzak düşmeyi anlattığını gösterir; firkatzede de “ayrılık çeken” demektir.
Ayrılığı anlatan bir sözcük olması adın en dikkat çeken yanıdır. Benzer isimler arasındaki Vuslat ise tam karşıt anlamdadır ve kavuşmayı anlatır; iki ad aynı -at sesiyle biter. Fıtnat, Ruhsat ve Hilkat de bu sonu paylaşan Arapça kökenli adlardır. Kubbealtı'nda hemen yanında yer alan firkate ise İtalyancadan gelen bir gemi adıdır ve adla ilgisi yoktur.