Fıtnat, çabuk anlama ve kavrama yeteneği anlamındaki Arapça sözcükten alınmış bir addır; Nişanyan Adlar onu Fitnet ve Fıtnat biçimleriyle, “zekâ, çabuk kavrayış” anlamında kaydeder. Kubbealtı Lugatı sözcüğü zihin açıklığı ve uyanıklık diye açıklar ve eş anlamlısı olarak fetânet'i gösterir; Nâilî'nin bir mısraında dâniş ile fıtnat yan yana geçer. Aynı kökten gelen fatin ise zeki, çabuk kavrayan kişiyi anlatır.
Osmanlı şiirinde bu adı taşıyan Fıtnat Hanım, 18. yüzyılın kadın şairlerindendir; Kubbealtı'nın örnekleri arasında onun beyitleri de yer alır. Ses olarak fitne sözcüğüne yakın olsa da o, başka bir köktendir ve kargaşa anlamına gelir. Benzer isimler arasındaki Fetanet aynı anlamın öteki sözcüğüdür; Firkat, Vuslat ve Ruhsat ise aynı -at sesiyle biter.