Fazlı, Arapça fazl sözcüğüne nispet eki -î getirilerek kurulmuş bir addır; Nişanyan Adlar'da Arapça yazımı فَضْليّ olarak verilir ve karşılığı “erdemli, üstün niteliklere sahip”tir. Kubbealtı Lugatı fazl'a iki temel anlam verir: âlicenaplık, cömertlik, lütuf; bir de kişide bulunan değer ve meziyet. Süleyman Çelebi'nin “Fazlın ile cümlemize rahmet et” dizesi ilk anlamı, Fıtnat Hanım'ın ilmi ve fazlıyla eşsiz birini anlatan dizesi ikinci anlamı gösterir.
Nişanyan Adlar adın söylenişindeki bölge farkını da kaydeder: Fadli ve Fedli biçimleri güneydoğu illerinde, Fazlı ve Fazli ise öteki bölgelerde kullanılır. Gündelik dildeki fazla sözcüğü de Kubbealtı'na göre aynı fazl'dan, “artık, ziyade” anlamıyla türemiştir. Fazıl ile aynı köke dayanır, ama ondan farklı olarak bir nitelik değil, bir aidiyet bildiren ekle kurulmuştur.