Eşref, Arapça eşref sözcüğünden gelir ve “en şerefli” anlamına gelen bir üstünlük biçimidir; özgün yazımı أَشْرَف şeklindedir. Nişanyan Adlar, adın sahabe kuşağında görüldüğünü belirtir. Kayıtta adla ilişkili iki not yer alır: geç Osmanlı döneminin en tanınmış hiciv şairlerinden biri Şair Eşref'tir (1847–1912); ayrıca ad, “en uğurlu zaman” anlamındaki eşref-i saat deyimini de çağrıştırabilir. TDK sözlüğü adı “şerefi ve onuru pek yüksek kişi” diye açıklar.
Eşraf ile karıştırılmaması gerekir: Eşraf “şerefli kişiler, ileri gelenler” anlamında çoğul bir sözcüktür ve Nişanyan'a göre ad olarak kullanıldığında çoğunlukla Eşref kastedilmiştir. İki heceli ad Eş-ref diye söylenir; sonundaki f, ek alırken değişmez.