Esat, Arapça es'ad sözcüğünden gelir; özgün yazımı أَسْعَد biçimindedir. Nişanyan Adlar anlamını “çok mutlu, en bahtiyar” diye verir; sözcük bir üstünlük biçimidir. Kayda göre bu ad, en büyük Arap kabilelerinden birinin de adıdır. Ad sahabe kuşağında görülür: sahabeden Esad bin Zürare, İslam'ı Medine'ye ilk ulaştıran kişi olarak anılır. TDK sözlüğü de adı “son derece mutlu, mesut” diye açıklar.
Yazımda Esat ve Esad biçimleri birlikte görülür; Türkçede sözcük sonundaki d sesi t olarak yazıldığı için Esat biçimi yerleşmiştir. Sonundaki t, ünlüyle başlayan ek aldığında söylenişte d'ye döner (Esat'a). İki heceli kısa bir erkek adıdır. Mesut ve Saadet gibi sözcüklerle aynı mutluluk anlamını paylaşır.