Ertüze, er ve tüze sözcüklerinin birleşimidir. Tüze, Vikisözlük'e göre Fransızca droit (hukuk) sözcüğünün karşılığı olarak kurulmuş bir sözcüktür; Eski Türkçedeki tüz- (düzenlemek) fiilinden türetilmiştir ve Ana Türkçe *tüŕ-'e dayanır. Bugünkü düzmek fiili de aynı kökten gelir. Tüze, hukuk ve adalet anlamını taşır. Er ise yiğit, erkek demektir. Birlikte adaletli, doğruyu gözeten erkek fikrini verir; TDK de adı adaletli kimse olarak açıklar.
Tüze sözcüğü günlük dilde az kullanıldığı için adın anlamını açıklamak gerekebilir. Ertüze üç hecede okunur (Er-tü-ze) ve ince ünlülüdür; ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Ertüze'ye, Ertüze'nin. Benzer isimler arasındaki Tüze, İltüze ve Baytüze aynı sözcüğü taşır; Tüzeer ise öğeleri ters sırayla dizer.