Ertüzün, er ile Tüzün adlarının birleşimidir. Nişanyan Adlar'a göre tüzün, eski Türkçe tüzmek (“düzenlemek”) fiilinden gelir ve “soylu, bütün, iyi huylu, dindar, yumuşak” gibi anlamlar taşır. Eski Uygur metinlerinde “inanan, erdemli”, Divanü Lügati't-Türk'te ise “yumuşak huylu” anlamındadır; bazıları sözcüğün Uygurlarda bir soyluluk unvanı olduğunu düşünür. Kayıtta onuncu yüzyılda Abbasi devletinin yönetimini ele geçiren Türk komutanlardan Ebülvefa Tüzün (ölümü 945) ile Horasan'da Samanoğulları'ndan II. Mansur'un (ölümü 999) valisi Beğtüzün de anılır. TDK sözlüğü adı “asil, soylu, sakin ve yumuşak huylu kişi” diye açıklar.
Üç heceli adın tamamı ince ünlülüdür: Er-tü-zün. Tüzün'ün taşıdığı yumuşak huy anlamı, er öğesinin yiğitlik vurgusuyla dengelenir. Benzer isimler arasındaki Erüstün ses yapısı bakımından en yakın duran addır.