Ertekin, er ile tekin sözcüklerinden kurulmuştur ve Nişanyan Adlar anlamını “er prens” diye karşılar. İkinci öğe Tekin, eski Türk devletlerinde han soyundan gelen kişilerin unvanıdır; Nişanyan, çoğulunun tigit olmasından hareketle sözcüğün aslında Moğolcadan alınmış olabileceğini düşünür. Tekin, 1933'te önerilen ilk yeni Türkçe adlar arasındadır. Kayda göre kullanımda kimi zaman tek çocuk sahibi olma dileğini ya da durumunu da anlatır. Tekin biçimi daha çok doğu illerinde (Van, Ağrı, Muş, Kars), Tigin biçimi ise batı illerinde yoğunlaşır. TDK sözlüğü Ertekin'i “güçlü, kuvvetli kimse” diye açıklar.
Tekin'in “tek çocuk” çağrışımı, adı tek çocuklu ailelere ayrıca anlamlı kılabilir. Er-te-kin diye üç hecede okunur ve ünlülerinin tamamı incedir. Benzer isimler arasındaki Erçetin ve Erbelgin aynı ses kalıbında, er ile başlayıp -in ile biter.