Ertaş, er ve taş sözcüklerinin birleşimidir; Nişanyan Adlar'daki karşılık “erkek taş”, yani taş gibi sağlam adam okumasına açık bir birleşimdir. Nişanyan Sözlük taş sözcüğünü Eski Türkçe tāş biçimine, onu da tanıksız Proto-Türkçe *tāĺ biçimine bağlar; Çuvaşçadaki çul aynı sözcüğün akrabasıdır. Sözcüğün en eski tanıklarından biri Orhun Yazıtları'nın kendisi hakkındadır: “taş tokıtdım köŋülteki sabımın urturtum” (taş diktirdim, gönüldeki sözümü yazdırdım).
Güçlü, kuvvetli kişi anlamını TDK Kişi Adları Sözlüğü verir. İltaş, Öntaş ve Uztaş da taş ile biten Türkçe birleşik adlardır. Ünlüyle başlayan eklerde ş korunur: Ertaş'ı, Ertaş'a. Birinci hecesi ince, ikincisi kalın ünlülü olduğundan ad, iki ayrı sözcüğün birleştiğini söyleyişte de belli eder; ince ünlülü soyadlarıyla bu geçiş daha belirgin duyulur.