Erker, Nişanyan Adlar'da “güç adamı” diye karşılanır; kayıtta adın belki “yetkili, sözü geçen erkek” anlamında kullanıldığı not edilir. İlk öğe erk, Atatürk'ün önerdiği yeni Türkçe adlardandır; o dönemde sözcüğün Uygurcada “güç, kudret” anlamına geldiği söylenmiş, Çağatay Türkçesinde ise aynı sözcük “kale” demektir. İkinci öğe er, eski Türkçede “adam, erkek” demektir ve Nişanyan'a göre Türkçe adlarda çoğunlukla erkeklik belirtisi olarak kullanılır. TDK sözlüğü de adı “güçlü, kudretli erkek” diye açıklar.
Aynı sesin art arda gelmesi (Er-ker) adı kısa ve yankılı bir tınıya kavuşturur; -er ile biten bir soyadıyla birleştiğinde bu ses üçüncü kez yinelenir. İki heceli bir erkek adıdır. Benzer isimler arasındaki Ener ve Bener de aynı -er sonuyla biter.