Gücer, güç ve er sözcüklerinden kurulmuş görünür; güç'ün sonundaki ç, ünlüden önce yumuşayarak c olmuştur. Nişanyan Sözlük'e göre güç, Eski Türkçe kǖç “zor, şiddet, kudret” sözcüğünden gelir; Orhun Yazıtları'nda gök tanrının güç verdiğinden söz edilir. Er ise aynı sözlükte Eski Türkçedeki biçimini koruyan “adam, kişi” sözcüğüdür. Bu okumaya göre ad “güçlü er” anlamına gelir; TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı güçlü kişi diye açıklar.
Nişanyan Adlar'da ad ç'li Güçer yazımıyla yer alır ve açıklanmaz. Aynı iki öğe ters sırayla Ergüç adını kurar. Benzer isimler arasındaki Gürer'in ilk öğesi gür de Nişanyan Sözlük'e göre “güçlü, üstün” anlamındadır; iki ad bu yüzden anlamca birbirine yakındır. Gücer'in söyleyişinde c yumuşak kalır: Gü-cer.