Ener, en ve er sözcüklerinden kurulmuş görünür; olası anlamı “erlerin en üstünü, en yiğit er”dir. Nişanyan Adlar adı Türkçe sayar ve soru işaretiyle “en üstün erkek” anlamını önerir; kaynak bu okumayı kesin saymaz. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı yiğitlikte ve kahramanlıkta herkesin önüne geçen kişi diye açıklar.
Nişanyan Sözlük'e göre en, Eski Türkçede eŋ biçiminde kullanılan bir pekiştirme sözüdür; 735 tarihli Orhun Yazıtları'ndaki “eŋ ilki”, yani en önce ifadesi bunun eski bir örneğidir. Er ise Eski Türkçede adam, kişi demektir ve pek çok erkek adının yapı taşıdır. İki parça birleşince n ile e kaynaşır ve ad tek bir akışla söylenir. Erker ve Gücer gibi adlar da er ile biter.