Ergen, bugün “ergenlik çağındaki genç” anlamında kullanılan sözcükle aynıdır, ama Nişanyan Sözlük'e göre sözcüğün eski anlamı farklıdır. Eski Türkçe erŋgen biçimi Kaşgarî'nin 1073 tarihli sözlüğünde “bekâr erkek” diye kaydedilmiştir. Sözlük, kelimenin er- fiiline +(g)An ekiyle türetilmiş olabileceğini, ancak bunun kesin olmadığını belirtir. “Büluğa ermek” anlamıyla açıklamak çekici gelse de eski kaynaklarda sözcük her zaman bekâr erkeği anlatır. Yunancadaki ergénis “bekâr” sözcüğü de Türkçeden alınmıştır.
Nişanyan Adlar'daki karşılık kısaca “ergen”dir. TDK Kişi Adları Sözlüğü iki anlamı birlikte verir: henüz evlenmemiş olan ve ergenlik çağında olan. Gündelik dilde sözcük daha çok gençlik çağı için kullanıldığından ad bu çağrışımla duyulabilir. Benzer isimler arasındaki Erden ve Ergin ile yalnız birer harf farkıyla ayrılır; yazımda bu yakınlığa dikkat etmek gerekir.