Yenen, yenmek fiilinin sıfat-fiil biçimidir ve “yenen, üstün gelen” anlamına gelir. Yenmek, Vikisözlük'e göre Osmanlıca yeŋmek üzerinden Ana Türkçe *yẹŋ- (kazanmak) köküne dayanır; kaynak bu kökün Eski Çinceden erken bir alıntı olabileceğini de not eder. Eski Türkçedeki yeŋ-, Kazakça jeŋüw ve Kırgızca jeŋüü aynı köke bağlanır. Fiil savaşta ya da yarışmada üstünlük sağlamak, kazanmak ve bir duyguyu bastırmak anlamlarını taşır. TDK'nin açıklaması da adı kazanan kişi olarak verir.
Benzer isimler arasındaki Yener aynı fiilin geniş zaman biçiminden gelir; Yeten ise yetmek fiilinden kurulmuş, yapıca çok yakın bir addır. İki heceli Yenen'in bütün ünlüleri incedir: Yenen'e, Yenen'in. Ad n ile bittiği için n ile başlayan bir soyadıyla yan yana geldiğinde iki ses kaynaşabilir; böyle bir durumda kısa bir duraklama okunuşu netleştirir.