Ekinci, Türkçe ekin sözcüğüne meslek bildiren -ci ekinin gelmesiyle oluşur ve “çiftçi, ekin ekip biçen kişi” anlamına gelir. Nişanyan kök sözcük Ekin'i “tahıl” ve “kültür” anlamlarıyla açıklar; ekin bir dönem kültür sözcüğünün Türkçe karşılığı olarak da önerilmişti. Nişanyan'a göre Ekin tipik bir yeni Türkçe ad olmasına karşın Muş'ta yaygın bir erkek adıdır.
Bugün daha çok soyadı olarak tanınır; ilk ad olarak seçildiğinde bu durum göz önünde bulundurulabilir. Benzer isimler arasındaki Özgeci de -ci ekiyle kurulmuştur; Ekiner ise aynı kökün er ile birleşmesidir.