Elbeyi, el “ülke, halk” ile bey sözcüklerinden kurulmuş ve sonuna iyelik eki almış bir addır; söz olarak “ilin beyi, ülkenin yöneticisi” demektir. Nişanyan Adlar da adı devletin yöneticisi ve komutan anlamıyla açıklar; Osmanlı Beyliği'nin ilk döneminin önde gelen komutanları arasında 14. yüzyılda yaşamış Hacı İlbegi'yi anar. Nişanyan Sözlük'e göre bu el, organ adı olan el'den ayrı bir sözcüktür ve Eski Türkçe il biçimine dayanır; bey ise Eski Türkçe bég “reis, soylu kişi” sözcüğünden gelir.
Adın ilk öğesi bugün il ve ilçe sözcüklerinde yaşar. Benzer isimler arasındaki Uçbeyi de aynı -beyi kalıbıyla kurulmuştur; Elverdi ise el öğesiyle başlar. Ünlüyle biten ad soyadına yumuşak bağlanır, ama bey ile başlayan bir soyadıyla yan yana gelince tekrar duygusu yaratabilir.