Efza, Farsçada “arttırmak” anlamındaki efzūden fiilinden gelen efzâ öğesine dayanır; olası anlamı “arttıran, çoğaltan”dır. Kubbealtı Lugatı bu öğeyi tek başına bir sözcük olarak değil, sonuna geldiği kelimeye arttırma anlamı katan bir parça olarak açıklar: behçet-efzâ sevinç arttıran, ferah-efzâ ferahlık veren, hayret-efzâ çok şaşırtıcı demektir. Sözlüğe göre öğe zamanla fezâ biçimine de kısalmıştır.
Nişanyan Adlar bu adı Efsa biçimiyle birlikte ele alır, karşılığını “yücelten” diye verir ve önemli bir not ekler: ad, eski kuşaklarda görülen Ruhefza adının kısaltması olmalıdır. Ruhefza da aynı kalıpla kurulmuş görünür; olası anlamı “ruha güç katan”dır. Böylece Efza, uzun bir bileşik adın son parçasının ayrı bir ad olarak kullanılmasıyla ortaya çıkmış görünür.