Belma, Nişanyan Adlar'a göre Arapça kökenli bir kadın adıdır ve “dolunay” anlamına gelir; özgün yazımı بلماء biçimindedir. Kayda göre ad, 19. yüzyıl sonu ile 20. yüzyıl başında İstanbul'un seçkin çevrelerinde sevilmeye başlamıştır. TDK'nin adı sakin, telaşsız ve yumuşak huylu kişiyle açıklaması ve adı Farsça kökenli sayması ise Nişanyan'ın kaydıyla örtüşmüyor.
İstanbul seçkinleri arasındaki geçmişi, adı geç Osmanlı dönemi kentli kültürüyle ilişkilendirir. Benzer isimler arasındaki Serma ve Büte kısa kadın adlarıdır; Bedir ise aynı “dolunay” anlamını taşıyan bir erkek adıdır.