Dülger, yapıların ahşap işlerini yapan ustanın adıdır ve ad olarak bu meslek sözcüğünden alınmıştır. Nişanyan Sözlük sözcüğü Farsça durūdgar ya da durūgar “marangoz” sözcüğüne bağlar; bunun da “biçilmiş ağaç, kereste” anlamındaki durūd ile “yapan” anlamındaki -gar öğesinden oluştuğunu belirtir. Türkçeye geçerken iki r sesinden biri l'ye dönmüştür. 1614 tarihli Risale-i Mi'mariyye, Farsçada dürūdger, Türkçede dülger dendiğini açıkça yazar.
Kubbealtı Lugatı, dülgerin kapı ve pencere dışındaki kaba tahta işlerini üstlendiğini, sözcüğün Türkçeden Balkan dillerine de geçtiğini not eder. Ad böylece bir zanaat adını taşır; benzer isimler arasındaki Dizdar da bir görev adıdır ve Kubbealtı'nda kale muhafızı anlamıyla geçer. İnce ünlülü yapısı, ince ünlülü soyadlarıyla uyumludur.