Dolan, dolmak fiilinin sıfat-fiil biçimi olarak okunur ve dolu hâle gelen, dolgunlaşan anlamını taşır. Dolmak, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *tōl- (dolu olmak) köküne dayanır; aynı kökten dolu sözcüğü de gelir. Vikisözlük'ün Türkçe sürümünde dolmak, bir şeyin dolu duruma gelmesinin yanında bitkilerin olgunlaşması ve bir yere iyice yayılması anlamlarıyla da geçer. TDK adı dolgun diye açıklar; fiilin bu anlamlarıyla uyumludur.
Dolan, dolu sözcüğüyle aynı kökü paylaştığı için bolluk ve olgunluk fikrini kısa bir biçimde taşır. Dolan iki hecede okunur (Do-lan) ve kalın ünlülü ekler alır: Dolan'a, Dolan'ın. Benzer isimler arasındaki Dalan ve Duman ses bakımından yakın adlardır.