Doğuş, doğ- fiilinden türeyen ve “doğma, doğum” anlamına gelen sözcüktür; Nişanyan Adlar'daki karşılığı “doğum”dur. Nişanyan Sözlük doğ- fiilini Eski Türkçe toġ- ya da tuġ- biçimine bağlar ve iki anlam verir: yükselmek, dikelmek; güneşin ya da yavrunun doğması. Sözlüğe göre anlam büyük olasılıkla “yükselmek”ten “gün doğmak”a, oradan da “yavru doğmak”a doğru gelişmiştir. Kaşgarî'nin sözlüğündeki kün tuġdı (güneş doğdu) ve oġul tuġdı (yavru doğdu) örnekleri iki anlamı yan yana gösterir.
İki anlam TDK Kişi Adları Sözlüğü'nde de yan yana durur: bir gök cisminin ufukta belirmesi ve doğum. Doğuştan ve gündoğdu gibi sözler aynı fiilin ailesindendir. Benzer isimler arasındaki Toğuş, fiilin Eski Türkçedeki t'li söyleyişini hatırlatır. Erkek adı olarak kayıtlı Doğuş'ta ğ sesi iki ünlü arasında kaybolur gibi olur; ad “Do-uş” diye akar.