Tokuş, Eski Türkçe bir sözcüktür ve Nişanyan Adlar'da savaş, çarpışma diye açıklanır. Kaynak onu Kaşgarlı Mahmud'un Divanü Lügati't-Türk'ünde (1073) geçen Türk erkek adlarından biri olarak anar. Sözcük, birbirine vurmak, çarpışmak anlamındaki eski tokuşmak fiiliyle akrabadır; bugünkü Türkçede “tokuşturmak” fiili bu kökü yaşatır.
Bin yıllık bir kayda dayanması, adı Türkçenin en eski belgelenmiş kişi adlarından biri yapar. Okuş ve Tutuş aynı -uş sonunu paylaşır. İki hecede “to-kuş” diye okunur ve ş ile bittiği için ek alırken sesi değişmez.