Dilnur, Farsça dil “gönül” ile Arapça nur “ışık” sözcüklerinden kurulmuş bir addır; Nişanyan Adlar'daki karşılığı “gönül ışığı”dır. Kubbealtı Lugatı dil sözcüğünü “gönül, yürek” diye açıklar; Nişanyan Sözlük de nur'un Arapça nūr “ışık, aydınlık” sözcüğünden geldiğini gösterir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı “gönlü nurlu” diye karşılar. İki açıklama aynı öğelere dayanır; biri gönlün ışığını, öteki ışıkla dolu bir gönlü öne çıkarır.
Dil öğesi Türkçedeki dil sözcüğüyle aynı yazılır, ama bu adda organ değil gönül anlamındadır. Benzer isimler arasındaki Cannur, Tennur, Şebnur ve Sernur da nur ile biten adlardır. Ünsüzle biten iki heceli yapısı, ünlüyle başlayan soyadlarına kolayca bağlanır.