Dilhun, Farsça dil (gönül) ve hûn (kan) sözcüklerinden oluşur; “kan ağlayan gönül, kederli” anlamına gelir. Nişanyan adı “kanayan yürek, hüzünlü” karşılığıyla verir. Klasik edebiyatta derin acı çeken, içten içe yanan âşığı anlatan bir sıfattır; TDK kaydı da adı bu acı ve keder anlamıyla tanımlar.
Anlamı hüzünlü olduğu için seçmeden önce bunu bilmek yararlıdır; kulağa yumuşak gelse de sözlük karşılığı acıyla ilgilidir. Benzer isimler arasındaki Dilhan ve Nilgûn ses bakımından yakın, ama anlamca farklı adlardır.