Dilsuz, Farsça dil (gönül) ve “yakan” anlamındaki sûz öğesinden oluşur; sözlük anlamı “gönül yakan”dır ve TDK kaydı adı yürekleri tutuşturan kişi olarak tanımlar. Nişanyan ise adı Kürtçe Dılsoz biçimiyle kaydeder ve “sadık, vefalı” anlamını verir. Farsçada da dilsûz sıfatı başkasının derdine yanan, merhametli kişi için kullanılır; iki yorum bu ortak noktada buluşur.
Yazımda Dilsaz ile karıştırılmamasına dikkat etmek gerekir: aralarında yalnız bir harf farkı vardır, ama Dilsaz “gönül yapan, gönül alan” anlamındadır.