Deste, Farsçada “el” anlamındaki dest sözcüğünden türemiştir; “bir el dolusu, demet, tutam” anlamını taşır. Nişanyan da adı “demet” karşılığıyla verir. Türkçede sözcük bugün çiçek destesi, iskambil destesi gibi bir arada toplanmış nesneler için kullanılır; kişi adı olarak ise çiçek demetini çağrıştırır.
Türkçe Demet, aynı anlamı taşıyan daha yaygın bir addır; gül ile birleşmiş Destegül ise “gül demeti” anlamına gelir. Deste, benzer isimler arasındaki Güfte gibi Farsça kökenli, e ile biten adlarla aynı tınıya sahiptir.