Demirpençe, demir ve pençe sözcüklerinin birleşmesinden oluşur. Pençe'nin kökeni ilginçtir: Osmanlıcada önce pence biçimiyle görülür ve el, sıkı kavrayış, beşli takım anlamlarını taşır; Vikisözlük'e göre sözcük Klasik Farsça panja'dan, o da beş anlamındaki panj'dan gelir, yani adını elin beş parmağından alır. Bugün yırtıcı hayvanların tırnaklı ön ayağını ve kurtulması zor bir gücü anlatır. Demir ise Ana Türkçe *temür'e dayanır. Ad böylece sımsıkı kavrayan demirden bir el imgesi kurar; TDK'nin açıklaması da güç ve dayanıklılığı öne çıkarır.
Dört hecede okunur (De-mir-pen-çe) ve e ile bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Demirpençe'ye, Demirpençe'nin. Uzun bir ad olduğundan günlük hayatta Demir kısaltmasıyla seslenilmesi olasıdır. Benzer isimler arasındaki Demirgülle ve Demirboğa da demir ile güç bildiren bir sözcüğü birleştirir.