Demirgülle, demir ve gülle sözcüklerinden oluşur. Gülle, Osmanlıcaya Klasik Farsçadaki gūla (top güllesi, ağır ve yuvarlak nesne) sözcüğünden geçmiştir; taştan ya da madenden yapılmış top mermisini anlatır. Vikisözlük sözcüğün atletizmde gülle atma sporunda kullanılan demir topun adı olduğunu da kaydeder. Demir, Ana Türkçe *temür'e dayanır. İki sözcük bir araya gelince ağır, sağlam ve kolay kırılmayan bir nesne imgesi doğar; TDK adı sert yapılı, güçlü ve dirençli kişi olarak açıklar.
Gül ile kurulan kız adlarına ses bakımından benzediği için ad ilk duyuşta yanlış anlaşılabilir; gülle sözcüğünün çift l ile yazıldığını belirtmek gerekebilir. Dört hecede okunur (De-mir-gül-le) ve e ile bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Demirgülle'ye, Demirgülle'nin. Benzer isimler arasındaki Demirboğa ve Demiryürek aynı güç imgesini başka sözcüklerle kurar.