Dalgıç, dalmak fiilinin kökü dal- ile -gıç ekinden türemiş bir sözcüktür ve Osmanlıcada da dalgıc biçimiyle kullanılmıştır. Vikisözlük'e göre bugün deniz dibine inmeye yarayan özel donanımla su altında çalışmayı meslek edinen kişiyi anlatır; balık adam ve kurbağa adam da aynı anlamda kullanılır. Dalmak fiili Ana Türkçe *tāl- (batmak) kökünden gelir. TDK de adı bu meslekle açıklar.
Dalgıç iki hecede okunur (Dal-gıç) ve kalın ünlülüdür. Sondaki ç yazıda korunur ama okunuşta ünlüyle başlayan eklerden önce c'ye döner: Dalgıç'a, Dalgıç'ın. Benzer isimler arasındaki Dalyan ve Dalay aynı dal- sesiyle başlayan erkek adlarıdır.