Çerçi, köy köy, pazar pazar dolaşıp ufak tefek tuhafiye eşyası satan seyyar satıcıya verilen addır. Vikisözlük sözcüğü Osmanlıcadan miras sayar ve Azericedeki çərçi ile Türkmencedeki jerçi'yi akrabaları olarak gösterir; yani akraba Türk dillerinde aynı meslek aynı sözcükle anılır. Sözcük halk deyişlerine de girmiştir: “çerçi kızı boncuğa âşıktır” ve “çerçi başındakini satar” bunlardandır. İngilizce sürüm ayrıca tuhafiyeci karşılığını verir. TDK'nin kaydı da adı bu meslekle açıklar.
Bir meslek adından gelen kişi adları Türkçede ayrı bir küme oluşturur; benzer isimler arasındaki Çiftçi de bu türdendir. Çerçi iki hecede söylenir (Çer-çi) ve iki ç sesi ada belirgin bir ritim verir. Ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Çerçi'ye, Çerçi'nin. Adı duyanların aklına önce eski seyyar satıcılar geleceğinden, bu çağrışımı sevip sevmediğinizi düşünmek seçimi kolaylaştırır.