Çiftçi, Nişanyan Adlar'da “çiftçi, toprağı işleyen” anlamıyla kayıtlıdır; TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı toprağını ekip geçimini ondan sağlayan kişi diye açıklar. Sözcük, Farsçadan Türkçeye geçen çift (bir koşum öküz, bu öküzlerle sürülen toprak) ile meslek bildiren -çi ekinden oluşur. Anadolu'da “çift sürmek” toprağı sürmek demektir; ad bu tarım geleneğini doğrudan taşır.
Çiftçi'de ft ve ç sesleri art arda gelir; ad Çift-çi diye iki hecede söylenir. Meslek adlarından gelen kişi adları Türkiye'de çoğu zaman soyadı olarak da görülür; Çiftçi de yaygın bir soyadıdır. Bu yüzden ad olarak seçildiğinde soyadıyla karışma olasılığını hesaba katmak yararlıdır.