Çapar adı, Türkçede birbirinden ayrı birkaç sözcükle aynı sesi paylaşır ve hangisine dayandığı kesin değildir. Kubbealtı Lugatı üç ayrı çapar maddesi verir: Eski Türkçe çap- “koşmak, at koşturmak” fiilinden gelen ve “atlı haberci, ulak” demek olan çapar; Farsça çepār'dan gelen ve albinos kişi ya da benekli, alaca hayvan için kullanılan çapar; bir de kürekle ya da yelkenle yürütülen bir Karadeniz ticaret kayığı. Nişanyan Sözlük ise çopur maddesinde çapar'ı “çilli, alacalı, çiçek bozuğu” anlamıyla anar ve çap- “lekelemek, alaca yapmak” fiiline bağlar.
TDK Kişi Adları Sözlüğü “cesur” anlamını da verir; bu anlam iki sözlükte geçmez, çilli ve alaca anlamları ise ikisinde de doğrulanır. Kubbealtı'na göre Osmanlı'da ulakların atlarının barındığı yere çaparhâne denirdi. Benzer isimler arasındaki Çopur, Nişanyan'a göre aynı kökten gelen yakın bir biçimdir.