Çakar, Nişanyan Adlar'a göre 1930'larda “şimşek” anlamı verilen bir addır; Nişanyan bu anlamın Atalay'ın 1936 tarihli çalışmasında yer aldığını belirtir. Sözcük, “çakmak”, yani parlamak, kıvılcım saçmak fiilinden türemiş bir sıfat gibi okunur. Nişanyan, sözcüğün bugün günlük dilde polis aracının tepe lambası anlamında kullanıldığını da not eder. Sözlüklerdeki “görmüş geçirmiş, yaman kişi” açıklaması ayrı bir yorumdur.
Çakar, günlük dilde araç tepelerindeki uyarı ışığının adı olarak da bilinir. İki hecesi de kalın ünlülüdür ve r ile biter. Günlük dildeki anlamı nedeniyle çevrede şakaya konu olabileceğini hesaba katmak yararlı olur. Benzer isimler arasındaki Çokar ve Çopar ses bakımından yakındır.