Canses, “can” ve “ses” sözcükleri birleştirilerek yapılmış bir ad izlenimi verir; olası anlamı “candan gelen ses, içten ses”tir. Nişanyan Adlar'da adın yanında Türkçe ibaresi vardır, açıklama yoktur. Nişanyan Sözlük can sözcüğünü Farsça cān (yaşam) biçimine bağlar; ses ise Orta Türkçede “sada” karşılığıyla geçen ve sözlüğe göre bir yansıma sözcük olan ses'ten gelir.
İki hecede “can-ses” diye söylenir; son hecede s sesi iki kez geçtiği için ad yumuşak bir tıslamayla biter. Benzer isimlerden Hoşses de ses sözcüğünü bir nitelikle birleştirir; Cansev ve Cansen ise yalnız son ünsüzde ayrılır.