Cankorur, can ile korumak fiilinin geniş zaman biçimi korur'un birleşmesinden oluşur: “can korur”. Can, Farsça cān'dan gelen ve hayat, ruh anlamına gelen bir sözcüktür. Korumak, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *kōrï- fiiline dayanır; Eski Türkçede korı- biçiminde görülür, Azerice qorumaq ve Özbekçe qoʻrimoq akraba sözcüklerdir. Bir kişiyi ya da bir şeyi tehlikeden uzak tutmak, savunmak ve himaye etmek anlamlarını taşır. TDK adı canı koruyan biri diye açıklar; bu, iki öğenin doğrudan anlamıdır.
Ad bir yüklemle bittiği için cümle gibi okunur; benzer isimler arasındaki Cansunar da aynı yapıdadır. Cankorur üç hecede söylenir (Can-ko-rur) ve kalın ünlülü ekler alır: Cankorur'a, Cankorur'un. İki r sesi içeren son hece, adı akıcı ama belirgin bir sesle kapatır. Cankılıç ve Candaner de can ile başlayan adlardır.