Canıpek, “canı pek” sözünün bitişik yazılmış hâlidir. Canı, can sözcüğünün iyelik ekli biçimidir; can Farsça cān'dan gelir ve hayat, ruh demektir. Pek ise Osmanlıcadaki bek ve pek biçimlerinden, o da Ana Türkçe *bek (sağlam, katı, sarsılmaz) sözcüğünden gelir; Eski Uygurca bek, Kazakça bek ve Başkurtça bik akraba sözcüklerdir. Bugün çok anlamında zarf olarak kullanılsa da sözcüğün sert, katı, sağlam ve dayanıklı anlamları da vardır. “Canı pek” böylece dayanıklı, kolay yılmayan kişi anlamına gelir; TDK de adı zorluğa ve acıya katlanabilen biri diye açıklar.
Vikisözlük pek sözcüğünü tek başına kız adı olarak da kaydeder; Canıpek de bir kız adıdır. Üç hecede okunur (Ca-nı-pek); ilk iki hece kalın, son hece ince ünlülü olduğu için ekler e'li gelir: Canıpek'e, Canıpek'in. Benzer isimler arasındaki Alyipek ise ipek ile kurulduğu için ses benzerliğine karşın farklı bir addır.