Çalapöver, çalap sözcüğü ile övmek fiilinin geniş zaman biçimi över'in birleşmesinden oluşur ve “Tanrı över” anlamına gelir. Çalap, Vikisözlük'ün Türkçe sürümünde Eski Türkçe kökenli olarak gösterilir ve Yaratıcı, Tanrı demektir; sözcük Yunus Emre'nin şiirlerinde de geçer. Övmek, Osmanlıcadaki öğmek biçiminden, o da Ana Türkçe *ȫg- (övmek) kökünden gelir; Eski Türkçede ög- olarak görülür, Türkmence öwmek ve Azerice öymək akrabalarıdır. Birinin iyi yanlarını dile getirerek değerini yüceltmek anlamındadır. Ad böylece Tanrı'nın övgüsüne layık biri olma dileği gibi okunabilir.
Dört hecede okunan ad (Ça-lap-ö-ver) kalın ünlülerle başlayıp ince ünlülerle biter; ekler sona uyar: Çalapöver'e, Çalapöver'in. İki öğenin birleştiği yerde p ile ö yan yana gelir ve konuşmada ses Ça-la-pö-ver diye kaynaşır. Benzer isimler arasındaki Tanrıöver aynı yapıyı Tanrı sözcüğüyle kurar; Çalapverdi ve Çalapkulu da çalap öğesini taşır.