Budak, eski Türkçede “dal” anlamına gelen bir sözcüktür; bugün ise daha çok ağaçtaki dal izi, düğüm anlamında kullanılır. Nişanyan Adlar, adın 16. yüzyıl kayıtlarında Anadolu'nun en yaygın Türkçe adlarından biri olduğunu belirtir. Aynı kayıtta bu adı taşıyan tarihî kişiler de anılır: Maraş'ta hüküm süren Dulkadirli beylerinden Budak Bey, Türkistan'da Özbek devletinin kurucusunun babası Budak Sultan ve Karakoyunlu şehzadelerinden Pir Budak.
Budak, gündelik dilde dalın gövdeye bağlandığı yeri anlatan sözcük olduğu için kolay anlaşılır bir addır. “Bu-dak” diye okunan adın iki hecesi de kalın ünlülüdür. Yakın adlardan Bucak, Bulak ve Burçak aynı ses kalıbına sahiptir.