Bucak, Osmanlıca yoluyla Ana Türkçe *būčgak sözcüğünden gelir; ilk anlamı köşe, açıdır. Tatarca poçmaq, Uygurca burjek ve Özbekçe burchak aynı sözcüğün akrabalarıdır. Türkçede kuytu köşe, kenar, yer anlamlarında kullanılır; yönetim dilinde de bir ilçeye bağlı, müdürle yönetilen bölüme bucak denir, eski adıyla nahiye. Burdur'un bir ilçesinin adı da Bucak'tır. TDK'nin kaydı bunlara ırmak kıyısında kumluk ve çalılık bir yer ile dağ doruğu anlamlarını ekler; bu son iki anlam Vikisözlük'te yer almaz.
Bucak, iki heceli ve kalın ünlülü bir addır. Ünlüyle başlayan ek aldığında yazımda Bucak'a, Bucak'ın biçimi korunur; söyleyişte ise sondaki k yumuşayarak ğ'ye döner. Benzer isimler arasındaki Budak, Bulak ve Burçak, ses ve yapı bakımından en yakın adlardır. Bir yönetim biriminin de adı olduğu için resmî bağlamlarda bu çağrışımla karşılaşılabilir.