Bilnur'un kökeni için Nişanyan Adlar temkinli bir açıklama yapar: ad büyük olasılıkla Billur ya da Binnur adından türemiştir. Yani adın bil- (bilmek) ile nur sözcüklerinden bilinçli olarak kurulduğu kesin değildir. Bu öğelerle okunduğunda ad “bil, nur” gibi bir sesleniş cümlesine benzer; Nişanyan Sözlük bilmek fiilini Eski Türkçe bil-'e, nuru ise Arapça nūr'a bağlar.
Bilnur erkek adı olarak kayıtlıdır. Nişanyan Adlar'a göre nur kadın adlarında çok yaygın bir öğedir; erkek adlarında ise daha seyrek, Mehmet Nur gibi birleşik adların ikinci öğesi olarak görülür ve tek başına neredeyse hiç erkek adı olmaz. Yakın adlardan Ernur ve Günnur da nur ile biter; Binnur ise kaynağın andığı olası çıkış noktasıdır.