Günnur, Türkçe gün ile Arapça nur sözcüklerinin birleşimidir; iki öğe de ışığı ve aydınlığı çağrıştırır. TDK sözlüğü adı güneş gibi ışık yayan kişi diye açıklar. Nişanyan Adlar, Kur'an'da da geçen nur sözcüğünün Türkçedeki ışık'a göre daha şiirsel ve manevi bir tını taşıdığını belirtir. Kayda göre nur çok yaygın bir kadınlık işaretidir: bir adın önüne ya da arkasına eklenerek onu kadın adı yapar. Erkek adlarında ise Mehmet Nur gibi ayrı yazılan bileşiklerin ikinci öğesi olarak, çok daha seyrek görülür.
Gün öğesi Nişanyan'a göre iki cinsiyette eşit sıklıkta kullanılır; Günnur da kız ve erkek adı olarak kayıtlıdır. Aynı anlamı iki dilden iki sözcükle tekrarlaması, adı ışık üzerine kurulu bir ikileme dönüştürür. Benzer isimler arasındaki Göknur, Bennur ve Birnur aynı nur sonunu taşır.