Bennur, ben ve nur sözcüklerinden kurulmuştur; Nişanyan Adlar adı “ben nurum” diye çevirir. Ad bu okumayla Türkçe birinci tekil kişi zamiri ile Arapça nur sözcüğünü birleştiren bir cümle addır. Nişanyan Sözlük nuru Arapça nūr (ışık, aydınlık) sözcüğüne bağlar; sözcük Aramice ve Süryanicede ateş anlamındaki nūr ile, oradan da Akatçadaki bir sözcükle eş kökenlidir.
Nişanyan Sözlük'te ben diye ikinci bir madde de vardır: ciltteki benek. Sözlüğe göre bu sözcük Eski Türkçede kuş yemi ve benek anlamında geçer ve Farsça tanecik anlamındaki ban ile eş kökenlidir. Bu anlamla ad “nur gibi ben” diye de anlaşılabilir; kaynak ise ilk okumayı verir. Yakın adlardan Birnur, Sennur ve Saynur da nur ile biten kız adlarıdır.