Beşarettin, Arapça beşâret (“müjde”) ile dîn (“din”) sözcüklerinin tamlama hâlinde birleşmesinden oluşur. Nişanyan Adlar anlamı “dinin müjdecisi” diye, TDK sözlüğü ise “dinin müjdesi” diye verir. Özgün yazımı بَشار الدين biçimindedir. Ad, Türkçede Burhanettin, Sabahattin ve Nizamettin gibi -ettin ile biten, sonu “din” sözcüğüne bağlanan unvan kökenli adlar ailesine girer; bu adlar Osmanlı döneminde yaygınlaşmış, günümüzde ise daha çok eski kuşaklarda görülür.
Dört heceli ve on harfli uzun bir ad olduğu için kısa bir soyadıyla daha rahat söylenir. Günlük hayatta Beşaret biçimine kısalabilir; bu kısa biçim de “müjde” anlamını tek başına taşır. Çift t, ad ile din öğesinin birleştiği yeri gösterir.