Benian, “beni an” sözünün bitişik yazılmış hâlidir; Nişanyan Adlar da adı “beni hatırla” diye çevirir. Ad, birinci tekil kişi zamiri ben ile anmak fiilinin emir kipinden oluşur. Nişanyan Sözlük'e göre anmak, Orta Türkçede birini ya da bir şeyi hatırlamak anlamındaki aŋ- fiilinden gelir; fiil 13. yüzyıldan önce Oğuz ve Kıpçak dil alanlarında ortaya çıkmıştır ve Eski Türkçe aŋla- ile yapısal ilişkisi muğlaktır.
Ben zamiri ise Eski Türkçede ben ya da men biçimindedir; sözlüğe göre Oğuzca dışındaki Türk dillerinde burun sesinin etkisiyle men biçimi tercih edilmiştir. Benian, Türkçedeki cümle adlarının bir örneğidir: ad bir rica ya da sesleniş taşır. Benzer isimler arasındaki Bağlan da bir emir kipini ad olarak kullanır.