Bengisan, “bengi” ve “san” sözcüklerinden kurulmuş görünür; olası anlamı “ölümsüz ün, sonsuza dek anılan ad”dır. Nişanyan Sözlük bengiyi Eski Türkçe beŋgü ya da meŋgü (ölümsüz, ebedi) sözcüğüne bağlar; Orhun yazıtlarındaki “bengü taş diktim” ifadesi bunun bilinen örneğidir. San sözcüğünü ise aynı sözlük Eski Türkçe san biçimine götürür ve saymak fiiliyle ilişkili olarak sayı, itibar anlamlarını verir; bu öğenin tam anlamı tartışmalıdır. Nişanyan Adlar, Farsça ve Osmanlıca bengî (esrarkeş) sözcüğünün ayrı bir kelime olduğunu da hatırlatır.
Kız ve erkek adı olarak kullanılabilir; “ben-gi-san” diye üç hecede okunur. Benzer isimler arasındaki Bellisan da san ile biter; Bengühan ise aynı ilk öğenin eski söylenişini kullanır.